luv

2007/Feb/14

ผมตื่นแล้วหิมะข้างนอกยังโปรยปรายไม่หยุดหย่อน การคาดคะเนเวลาจากท้องฟ้าแบบนี้คงไม่เกิดผล ผมมองไปที่นาฬิกาข้อมือที่ตั้งไว้เหมือนนาฬิกาตั้งโต๊ะ

"ใช้ได้" ผมบอกกับตัวเองอย่างพอใจ หลังๆมานี้ผมตื่นตามเวลาได้อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

ผมเปิดเตาก่อนวางกาต้มน้ำร้อน ก่อนหันไปสังเกตุการณ์สภาพโลกภายนอก แค่คำว่าขาวอย่างเดียวคงไม่พอ ไหนตัว groundhog บอกว่าฤดูใบไม้ผลิปีนี้จะมาไวไง

ก่อนจะทันได้คิดอะไรต่อ เสียงกาต้มน้ำก็ร้องบอกว่าข้าพร้อมแล้ว อย่าได้ทรมานมากไปกว่านี้เลย

"ได้เลย" ผมตอบเบาๆ ก่อนค่อยๆรินน้ำลงในถ้วยชาไร้งาม ความงัวเีงียยังคงเกาะอยู่ในหัว วันนี้เป็นชาอะไรก็ได้ก็แล้วกัน

ผม ตรวจดูีรายการที่ต้องทำวันนี้ขณะรอเวลาให้ชาสำเร็จกระบวนการ กดดูรายการแล้วก็ไม่มีอะไรมาก รายการที่ค้างไว้ก็ยังคงอยู่อย่างนั้น โชคดีว่ายังไม่มีรายการอะไรให้ใส่เพิ่ม ผมพยายามหลอกตัวเองไว้ก่อนในยามเช้า

ชาพร้อมสังเวยตัวเองแล้ว ผมจิบดื่มอย่างซาบซึ้งในน้ำใจ แต่ร่างกายผมกลับไม่อุ่นขึ้นแม้แต่น้อย

เวลานี้เธอจะตื่นหรือหลับอยู่นะ

ถ้าเธอหลับผมจะอยู่โยงเฝ้ารอ ถ้าเธอตื่นผมจะเชื้อเชิญให้มาสวมกอด

ผมได้แต่คิดอย่างนี้อยู่ในใจ

.

ขอให้อบอวลด้วยรักกันทุกคน



(คอมเมนท์)

2006/Apr/28

a scene in manhattan

บังคับตัวเองนั่งดูหนังของ Woody Allen สองเรื่อง

ไม่ใช่ว่าไม่อยากดู แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงชอบผลักดันเรื่องราวที่อยากจะทำ ออกไปไกล จนเรื่องเหล่านั้นหลุดขอบออกไปไกล ชวนให้สงสัยในตัวเองทีหลัง ว่าแล้วอย่างนี้จะยังถือว่าเป็นเรื่องที่อยากทำได้อีกหรือไม่

ผมดู Annie Hall ก่อนจะต่อด้วย Manhattan

ใน Annie Hall วูดดี้ อัลเลนเล่นเป็น Alvy Singer ปัญญาชนวัยกลางคนขี้หงุดหงิด
ใน Manhattan วูดดี้ อัลเลนเล่นเป็น Isaac Davis กับบทบาทที่ไม่ต่างกันมากนัก แต่ดูมั่นใจน้อยกว่า ดูน่ารักกว่าเล็กน้อย

ที่เหมือนกันคือล้มเหลวในการรักษาความสัมพันธ์ทั้งคู่

จริงๆแล้วต่อให้เป็นคนแบบไหน บุคลิกสมบูรณ์แบบยังไง การรักษาความสัมพันธ์กันนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย โดยเฉพาะเวลาที่คนใดคนหนึ่งเริ่มหยุดนิ่งแต่อีกคนปราถนาจะไปต่อ และจะแย่กว่านั้นหากเลือกไปในทางตรงข้าม


Annie Hall ดำเนินเรื่องด้วยคำพูดบาดใจตั้งแต่ต้นเรื่องจนจบเรื่อง แต่ Manhattan ดำเนินเรื่องด้วยอารมณ์ที่พาพัดผ่าน

ที่เหมือนกันคือหนักไปทางเศร้าด้วยกันทั้งคู่


แม้ Annie Hall จะคมคายบาดลึก แต่ผมชอบฉากที่ Isaac วิ่งไปหา Tracy ตอนท้ายเรื่องใน Manhattan มากกว่า

และ Manhattan ก็โรแมนติกกว่าจริงๆ

2006/Mar/19

หลังจากสำรวจเนื้อเพลงแล้วลองย้อนกลับไปดูมิวสิควีดีโอ Funny Little Frog ใหม่ ภาพทุกอย่างก็กระจ่างชัดแจ่มแจ้ง ผมหวนนึกไปถึงคืนหนึ่ง

"เต้นรำกันมั้ยครับ"

"ไม่ดีกว่าค่ะ"

ผมนึกอยากคะยั้นคะยอ แต่กลัวท่าทีที่ยังสุภาพจะเปลี่ยนเป็นอย่างอื่น

ฟังดูเป็นความล้มเหลวทั่วไป แต่ความเป็นจริงสำหรับผมแล้ว โดยมากมักจบตั้งแต่ยังไม่เริ่ม

ผมนั่งดูมิวสิควีดีโอซ้ำไปซ้ำมาอีกหลายรอบ

สิ่งที่คิดขึ้นมาได้หลังจากนั้นผมได้แต่เพียงวางเท้าแตะพื้น ลุกขึ้นหมุนตัว เต้นระบำอย่างสุดเหวี่ยง จนเหงื่อชุ่มทั่วร่าง ผมรู้แต่ว่าผมต้องเต้นอย่างไม่รู้จบ หมุนตัวอย่างไม่รู้เหนื่อย

แต่ไม่นานนักก็ต้องทิ้งกายลงนอน หายใจหืดหอบ ผมเริ่มลำดับความคิดในหัว เอาละ เอาละ เอาละ เหมือนจะคิดอะไรออกขึ้นมาซักอย่าง แต่ความคิดนั้นกลับจางหายไปอย่างน่าประหลาด

หรือผมควรจะลุกขึ้นมาเต้นอีกซักครั้ง